Na een heerlijke zeildag naderen we de kust van Antigua. Het lijkt wel of het water iedere mijl blauwer wordt.

De kust van Antigua

We hebben besloten om naar Jolly Harbour te gaan om in te klaren. Vlak voor de baai varen we eerst door een smal betond kanaal naar de haven. Aan het einde is een customsdock waar we de boot moeten aanleggen om in te kunnen klaren.

Customs

We stappen van de boot op de steiger en lopen naar het eerste gebouwtje. Een vriendelijke dame wijst ons de weg. We moeten inloggen op een computer en zij geeft ons een password. Daarna geven we onze gegevens van de boot en onze paspoorten. Als ze een paar papieren heeft geprint en gestempeld mogen we naar het volgende naastliggende gebouwtje; Immigration. Daar worden onze paspoorten gecontroleerd en gestempeld. Ook moeten we de eigendoms- en verzekeringspapieren laten zien die keurig worden gekopieerd. Ook onze paspoorten worden gekopieerd. Na weer een paar stempels op een aantal documenten, moeten we weer terug naar het eerste gebouwtje; Customs.

Customs formulieren invullen

Ook daar komen we ongeschonden doorheen. Het gaat voorspoedig. Nadat de papieren zijn ondertekend mogen we naar gebouwtje drie; de kassa. Daar bekijkt de dame de bootpapieren en rekent uit wat we moeten betalen. Normaal vul ik in dat we vier ‘crew members’ hebben. Niet in Antigua. Daar zijn kinderen onder de twaalf jaar passagier en daar moet je meer voor betalen dan voor crew members. Oké, het zij zo. Vervolgens vraagt ze nog of we jetski’s hebben of sup’s. We bevestigen dat we een sup hebben. Kassa! Ook daarvoor moeten we betalen. We protesteren en zeggen dat de sup niet gebruikt wordt maar dat maakt de mevrouw van de kassa niet uit.. Als je een sup hebt, dan moet je betalen! Al met al loopt het aardig op maar we kunnen er niets tegen doen, dus betalen we de kosten en kunnen dan onze weg vervolgen en een plekje in de baai zoeken. Overigens waren het allemaal hele lieve en behulpzame dames maar daar betaal je dan wel voor. Wel laten we onze zeilvrienden die nog onderweg zijn naar Antigua weten dat ze vooral niet moeten zeggen dat ze een sup aan boord hebben.

Deep bay

We varen de haven van Jolly Harbour uit. Het is hier zo anders dan we tot nu toe hebben gezien. Het is Amerikaans georiënteerd met veel Miami Vice speedboten en grote huizen aan het water. We varen weer door het betonde kanaal en gaan richting het noorden. Mirjam heeft gelezen dat daar een idyllische baai is. Daar willen we ankeren en de nacht doorbrengen.

Deep Bay

Morgen kunnen we dan via het strand naar de weg en kijken of we een bus kunnen pakken naar de hoofdstad Saint John’s.
We komen bij de baai aan en moeten om een rif heen varen. Het is erg rustig in de baai en we tellen slechts vier andere boten. We zoeken een mooi plekje in de buurt van het strand en laten het anker zakken. Inmiddels is de zon achter de wolken verdwenen en begint het te regenen. Als we om ons heenkijken zien we een grote bouwplaats waar de lichten al worden ontstoken zodat men ook ‘s avonds verder kan werken. Zucht… Een mooie plek maar de informatie is van voor de hurricane. Het hotel op het strand is dicht, het strand is verlaten en wordt hard gebouwd om alles weer op orde te krijgen. We wachten de ochtend af om te kijken of er verder wordt gebouwd, wat het geval is en daarom besluiten we om richting Jolly Harbour te varen. Hier is het niet echt een plek om te blijven.

Jolly Harbour

We gaan anker op en varen langs de kust naar Jolly Harbour. Het weer is opgeknapt, de zon schijnt en het is warm geworden. Wat een verschil met gistermiddag. Als de zon schijnt is alles mooier. Het water is weer diepblauw. We vinden een plekje in de drukke baai vlak onder de kust.

De baai van Jolly Harbour op Antigua

Het is er ondiep maar met laagwater, moet het prima lukken om niet de grond te raken. Daarna gaan we met de dinghy naar de haven om de omgeving te verkennen. We zien een grote supermarkt en een zwembad. Aha! Kijken of we daar kunnen gaan zwemmen. Helaas dat is alleen voor clubleden en dat zijn we niet maar we mogen toch naar binnen als we entree betalen. We hebben net te weinig contant geld bij ons maar de badmeester laat ons toch binnen. Het voelt daarom toch een beetje alsof we naar binnen zijn geglipt. Het is zo warm dat het water heerlijk verkoelt. We blijven er de hele middag en genieten van de zon en het heerlijke water.

Het zwembad van Jolly Harbour

Daarna gaan we nog even naar de supermarkt voor wat vers fruit en yoghurt. Als we de prijzen zien, schrikken we van de hoge prijzen, vergeleken met de Franse eilanden. Toch halen we daar wat verse producten.

Saint John’s

Vlak bij het zwembad is een bushalte en we nemen het busje naar Saint John’s. Antigua is niet dichtbevolkt en we rijden over de hoofdweg. Onderweg komen we wat kleine dorpjes tegen. Ook Saint John’s is niet echt groot maar heeft wel de kenmerken van een stad. Veel auto’s en veel bedrijvigheid. Bij het centraal busstation stappen we uit en lopen Saint John’s in richting de haven. Daar liggen op dat moment drie grote cruiseschepen.

Saint John’s

Rondom de cruiseterminal lijkt het wel Disneyworld. Niet te vergelijken met de rest van Saint John’s. De meeste cruise passagiers lopen daar rond of nemen een taxi voor een rondrit of excursie. Wij lopen door naar het ‘echte’ Saint John’s en gaan naar de Digicel winkel. Daar kopen we een lokaal simkaartje zodat we wat internet hebben.

Kleurrijke huisjes in Saint John’s

We lopen verder door de stad en hebben het al snel gezien. Weinig interessante gebouwen en iedere straat lijkt hetzelfde. Daarom lopen we weer terug richting het station. Tegenover het station is een grote overdekte markt waar fruit wordt verkocht maar eerst gaan we op zoek naar een Creoolse kippenmevrouwtje die we ook vinden achter de markt. Dit is de beste kip met rijst en bonen die we tot nu toe hebben geproefd.

Genieten van kip met rijst op straat

Na de heerlijke lunch lopen we over de markt en kopen nog wat fruit. Bananen zien er lekker uit maar op de boot met deze temperatuur zijn ze binnen twee dagen helemaal beurs.

Overdekte markt in Saint John’s

We kopen wat ander fruit; en gaan dan terug naar de bus. Op straat is het inmiddels een drukte van jewelste en de winkels hebben hun eigen manier om mensen te trekken. Ze zetten manshoge speakers voor de deur en zetten vervolgens de muziek op vol volume en dat dan winkel na winkel.

Niet overdekte markt

Het is een gekkenhuis en we zijn blij dat we weer in de bus richting het rustige Jolly Harbour zitten. ‘s Avonds genieten we van een prachtige zonsondergang. Morgen gaan we naar de andere kant van Antigua naar een prachtige baai waar ook onze vrienden van Goodwin zijn.

“I love your slide!”

We vertrekken op tijd omdat het toch nog een eindje varen is. De wind staat ongunstig dus moeten we een groot stuk kruisen. Bij het verlaten van de baai passeren we een superjacht met een enorme glijbaan. Mirjam kijkt verlekkerd naar de glijbaan en roept “I love your slide”, waarop de dame aan boord terugroept “why don’t you come over”. Dat is niet tegen dovemansoren en we gooien het anker achter de boot uit en Mirjam en Kiki peddelen met de sup naar het superjacht. Komt de sup toch nog van pas. Eenmaal boven op de boot, ziet de slide er spannend uit. Wat een hoogte.

“I love your slide!”

Een van de gasten aan boord laat zien dat het best wel meevalt en gaat van de glijbaan af. Daarna volgt Kiki met een harde gil en daarna hoor ik vanaf Phi ook duidelijk dat Mirjam de glijbaan afgaat. Daarna zwemmen ze naar het jacht en maken kennis met Denise van het jacht Liquid Rehab. Mirjam en Kiki bedanken en peddelen weer terug naar Phi. Fris en enthousiast komen zij aan boord, we halen ons anker op en gaan anker naar Nonsuchbay.

Antigua Classic

We varen om Antigua heen en passeren een enorm rif waar we buitenom gaan. We moeten flink de zee weer op om daarna een slag te kunnen maken richting Nonsuchbay. Langs de kust varen op dat moment een aantal mega zeilboten die een race varen. Wij varen midden door het parcours heen en snijden een stuk af. De wedstrijdboten varen zo snel dat we ze zelfs met afsnijden niet kunnen bijhouden.

Antigua Classic

Het is een prachtig gezicht die grote boten. Het laatste rak is voor de wind en de spinnakers komen omhoog. Tot het fout gaat bij een van de boten. De spinaker scheurt helemaal door en komt voor de boot in het water. Daar gaat een mooie klassering en € 20.000.

Nonsuchbay

Wij varen English Harbour voorbij en gaan verder de bocht om richting het noorden. Het schiet niet echt op met stroom tegen en wind tegen. We moeten doorvaren omdat het snel donker wordt en we willen voor het donker de baai binnenvaren. Voor de ingang van de baai liggen namelijk een paar riffen. Met de motor bij zeilen we richting de baai en achter het eiland Green Bay pakken we een mooring.

Op het strand bij Nonsuch bay

We liggen net in de luwte achter het eiland en voor ons ligt de Caribische Zee, zonder de swell omdat voor de baai meerdere koraalriffen liggen die de swell tegenhoudt. Vlak na ons komt Goodwin aanvaren. Zij blijven hier een paar dagen om te kiten in de baai. Die avond komen ze langs voor een Gin tonic en ze blijven gezellig eten, terwijl we genieten van de zonsondergang en ons prachtige uitzicht over het water.

Delos

Vlak achter ons ligt een heel bekende boot. Het is de Amel tweemaster van Delos. Voor zeilers is Delos een begrip. Het zijn twee Amerikaanse broers, Brian en Brady, die al zo’n acht jaar over de wereld zeilen (www.delos.com). Ze zijn inmiddels met zijn vieren en posten iedere week op hun YouTube kanaal een vlog over hun belevenissen. Mirjam en ik kijken iedere week trouw naar de nieuwe episodes. Ook de meiden kijken vaak mee. Met name Delos heeft ons geïnspireerd om deze reis te maken. We willen hen daarom graag ontmoeten. Kiki en Noor maken een mooie tekening en gaan met mij naar hun boot.

Kiki en Noor hebben een tekening gemaakt voor Delos

Brian en zijn vriendin Karin zijn aan boord en nodigen ons uit om aan boord te komen. Ze vinden de tekeningen prachtig. Brian vraagt of we het leuk vinden om de boot te bekijken en dat doen we. Het komt zo bekend voor omdat we al jaren de vlog’s kijken. Als we weggaan maakt Brian een polaroid van Kiki, Noor en mij die bij hun op de wall of fame komt.

Op de foto met Brian en Karin van Delos

Ondertussen komt Mirjam ook aangepeddeld met de sup. We kletsen even met elkaar en gaan daarna weer terug naar Phi. Zo leuk om onze zeilidolen te ontmoeten!

Nieuwe vrienden

De volgende ochtend gaat Mirjam in haar eentje naar het eiland toe. Ze heeft even “me-time” nodig.

Prachtige strandstoel met adembenemend uitzicht

In een prachtige houten tuinstoel met uitzicht op de Caribische zee, komt ze met haar boek tot rust en laten we haar alleen. Rond lunchtijd komen de meiden en ik naar het strandje waar Mirjam zit en genieten we van het prachtige uitzicht over de zee terwijl Kiki en Noor een hut proberen te bouwen. Af en toe afgeschrikt door de vele iguana’s die er rondlopen.

Einde van de avond drinken we samen met Goodwin en Delos een borrel op het strand en vliegen we onze drone. Wat een heerlijk relaxte dag.

Het uitzicht

Het is hier zo fijn dat we besluiten nog wat langer hier te blijven. Kiki en Noor gaan na hun schoolwerk met de sup naar het eiland om te zwemmen en ik ben een klus aan boord aan het doen. Ook Mirjam rommelt wat aan op de boot en maakt rond lunchtijd een lunch klaar om de meisjes te verrassen met een picknick. Samen met Mirjam breng ik de lunch naar de meiden en zie dat Kiki en Noor druk in gesprek zijn met een stel dat met hun tender (bijboot van een groter jacht) naar het eiland is gekomen. De dame herkent Mirjam en begint een praatje en ik maak kennis met Kevin en Denise.

Kiki en Noor op de seabob’s

 

 

Zij zijn van het superjacht Liquid Rehab waar Mirjam en Kiki twee dagen geleden van af zijn gegleden. In no time hebben we een geanimeerd gesprek over van alles en nog wat. In de tussentijd hebben de meiden een speelgoedje op de tender gezien en proberen die uit, seabobs. Ze racen steeds harder met de seabobs langs het strand. Kevin vindt het prachtig.  Zijn motto is vooral om plezier te hebben in het leven. Na een tijd gaan zij weer verder op pad en we wisselen onze gegevens uit. Hun route is vergelijkbaar met die van ons en Kevin laat weten dat hij contact met ons opneemt als ze in de BVI’s zijn. Het zou leuk zijn om elkaar daar weer te ontmoeten.

het strand van Nonsuchbay

We nemen afscheid en we gaan weer aan boord. Morgen gaan we naar English Harbour.