In de ochtend vertrekken we uit Îles de Saintes richting Guadeloupe. Het waait hard en tussen de eilanden staat vaak nog meer wind. Dat zijn zogenaamde acelleratie zones. Gelukkig hebben we op tijd gereefd en we varen met de wind schuin van achter met hoge snelheid richting Guadeloupe. Îles de Saintes ligt in de zon en om Guadeloupe hangen lage wolken.

Langs de kust van Guadeloupe

We varen aan de zuidkant van het eiland en varen in de luwte van het eiland. Soms is het windstil en dan weer komen er valwinden tot windkracht 8.

Uitzicht op Guadeloupe

Het is lastig zeilen en we moeten continue op het water letten of er windvlagen te zien zijn. We varen onder het eiland door tot de baai van Deshaies. Onderweg zien we prachtige natuur en de imposante vulkanen van het tropisch regenwoud.

Uitzicht op het nationaal park Guadeloupe

We besluiten om de ankerplek en snorkelplaats van Jacques Cousteau over te slaan en later horen we dat dit een jammerlijke keuze was. Het schijnt er prachtig mooi snorkelen te zijn, maar ja we moeten keuzes maken.

Deshaies

De baai van Deshaies staat bekend om het krabben van ankers. We hebben hier meerdere verhalen over gehoord en gelezen. We zoeken een plekje maar het is erg druk. Voor in de baai is er geen ruimte meer en alle moorings zijn bezet. Achterin de baai is nog ruimte en tussen twee grote catamarans in, laat Mirjam het anker zakken.

De baai van Deshaies

We liggen nog prima beschut maar wel ver weg van het dorp. Met onze lage dinghy kan dat nog wel eens een nat pak opleveren maar ook dat zijn we inmiddels gewend. We blijven aan boord want het is best al laat in de middag en het waait hard. Morgen gaan we inklaren en het dorp verkennen. Deshaies is een schattig dorpje en heeft zoals iedere Franse plaats een heerlijke bakker. Niet overal in de Carieb is brood te koop en als we dan weer op een Frans eiland zijn, gaan we direct op zoek naar een bakker voor verse stokbrood.

(Strand)wandeling

De volgende dag is het prachtig weer en Mirjam wil van de boot af, tijd voor actie. Af en toe is de beperkte ruimte aan boord beklemmend, zeker na een paar dagen harde wind wat betekent dat we vaak aan boord blijven. We gaan op pad en besluiten om een wandeling over de berg maken om naar het strand aan de andere kant te gaan. Het is een flinke klim omhoog langs de bergwand.

Lange klim naar de top van de berg

Bij iedere bocht denken we dat we er al zijn, maar de berg is toch hoger dan we hadden verwacht. We hebben een prachtig uitzicht over de baai en checken meteen of Phi nog aan het anker ligt of dat het anker is gaan krabben en we nog een klein blauw puntje aan de horizon zien. Gelukkig, ze ligt nog op dezelfde plek als vanmorgen!

Prachtig uitzicht over de baai

Na een lange klim en een even lange afdaling komen we bij een strand aan. Hier staat een hoge branding en het strand is prachtig mooi wit en loopt in een boog langs de baai. Aan de andere kant van het strand is een moerasachtig binnenmeertje met daartussen tropische planten en palmbomen. Kiki en Noor duiken in het water door de branding en worden alle kanten opgeslingerd door de kracht van de golven.

Hoge branding in de baai bij Deshaies

Na een verfrissende duik in het water, wandelen we langs het strand naar de andere kant van de baai. Onderweg wordt het steeds drukker. Aan het eind komen we bij een trendy loungebar waar alle stoelen, ligbanken, hangmatten en ligbedden zijn bezet. We besluiten om maar terug naar het dorp te gaan. Helaas rijdt er geen bus en we vervolgen te voet de weg terug naar Deshaies. Onderweg komen we nog mangobomen tegen en rapen wat verse mango’s voor de smoothie. Heerlijk!

Water tanken

Mirjam had in een Blog van een andere vertrekker ( blabberopreis.nl) gelezen dat er in het vissershaventje ergens achterin een waterkraan moest zijn. We zijn inmiddels weer bijna door het water heen en wij gaan op zoek en vinden inderdaad de kraan. We hebben wel een adapter nodig om op de kraan aan te sluiten, maar die was zo gemaakt en het tanken kan beginnen! Terwijl Mirjam school doet met de meisjes, vaar ik met de dinghy een aantal keer heen om in totaal 140 liter water aan boord te krijgen. De volgende dag wil ik nog een paar jerrycans vullen maar kom tot de ontdekking dat de kraan op slot is gedaan. Het is toch opgevallen dat ik meerdere keren met een jerrycan in een dinghy stapte. Al met al toch weer voldoende water voor een week tot twee weken. Blabber bedankt voor de tip!

Pointe-à-Pitre

De volgende ochtend pakken we de bus om naar de hoofdstad Pointe-à-Pitre te gaan. De naam Pointe-à-Pitre komt van een Nederlandse visser die hier een nederzetting heeft gesticht op het schiereiland. Zijn naam was Pieter.
We hebben eigenlijk niet echt een plan, maar omdat we met de bus gaan, zien we ook direct nog iets van het eiland en willen we een bezoek aan de stad combineren met een wandeltocht naar een waterval op de terugweg. Pointe-à-Pitre is een grote stad met snelwegen en industrie. Het centrum is oud met statige vervallen huizen in Franse stijl.

Typisch Frans gebouw

Wat opvalt in de stad zijn de vele muurtekeningen. De een nog mooier dan de ander.

Verzameling muurtekeningen in Pointe-à-Pitre

Het is lunchtijd en we gaan op zoek naar – zoals wij dat inmiddels noemen – een Creools kippenmevrouwtje. Dat is iemand die gebraden kippetjes met rijst langs de weg verkoopt. We gaan met onze lunch op zoek naar een mooi plekje en vinden die in het park met uitzicht op de haven. Na de lunch gaan we naar het grootste museum over slavernij in de Carieb. Een imposant gebouw waar we wel een paar uur zoet mee kunnen zijn. We zoeken de ingang en komen tot de ontdekking dat uitgerekend vandaag het museum is gesloten. Teleurgesteld lopen we weer terug naar het centrum, kopen nog wat fruit op de markt en gaan dan naar het busstation om de bus naar huis te pakken. Een mooie rit langs de kust terug naar de ankerbaai.

Aanvaring

Omdat we morgen vertrekken, gaan we vandaag alvast uitklaren. Dit keer in een kledingzaak. Terug aan boord bekijken we de waterkaarten en maken een plan voor de volgende oversteek naar Antigua. We maken de boot klaar voor het vertrek en gaan vroeg slapen. Het waait hard die nacht en ‘s ochtendsvroeg, het is nog donker, schrikken Mirjam en ik wakker door een harde bonk tegen de romp, en nog één. Mirjam en ik schoten het bed uit om te kijken want dat klinkt niet goed. We zien al snel dat een van de mooring losgeslagen boot tegen ons is aangedreven. We hadden die boot al in de baai aan de mooring zien liggen. De boot lag er verlaten bij. Kennelijk is de lijn van de mooring doorgesleten en is de boot gaan afdrijven. Dat is ook de reden dat we liever voor anker gaan dan een mooring nemen. De baai doet zijn eer in ieder geval wel weer aan. We hebben geen schade en voor de zekerheid neem ik contact op met de kustwacht want er varen veel boten langs de kust en het is nog donker. De kustwacht stuurt een securité bericht uit om andere boten te waarschuwen.

Blauwer dan blauw

Die dag hebben we een prachtige tocht, eerst langs de kust van Guadeloupe en daarna steken we over naar Antigua. Aan de linkerkant zien we het eiland Montserrat waar de vulkaan hoog boven het eiland uitsteekt.

In de verte ligt Montserrat

Helaas is het in de tijd niet mogelijk om ook daar langs te gaan. Cruisen blijft een kwestie van keuzes maken. We hebben een heerlijke overtocht met een lekker windje en zien veel saragossa zeewier onderweg. Dicht bij Antigua wordt het water nog blauwer dan we tot nu toe hebben gezien. Zo onbeschrijflijk blauw in combinatie met blauwe lucht dat het adembenemend is. We twijfelen waar we in willen klaren. Dat kan in English Harbour of in Jolly Harbour maar we hebben gehoord dat English Harbour een stuk duurder is om in te klaren dan Jolly Harbour. Daarom – als goede Nederlanders – gaan we naar Jolly Harbour. Een nieuw eiland, een nieuw avontuur.