Deze winter hebben we besloten om het radar te vervangen en niet meer op de mast te plaatsen maar op een radarpaal. Het achterlijk van de Genua raakte de radardome wanneer we door de wind gingen en bij harde wind kan de radardome door de genua uit de mast geslagen worden.

Het was een ouder radar wat niet communiceerde met de nieuwe plotter. Daarom hadden we bij de kaartentafel nog de oude plotter laten zitten. Het nieuwe radar kunnen we uitlezen op de nieuwe plotter en daarom hebben we ook de oude met het radar verkocht. Mooi, dat dempt de uitgaven een beetje. Enige nadeel van het verwijderen van de oude plotter is dat er een gapend gat ontstond bij de kaartentafel.

De oude situatie met het plotter wat alleen in gebruik was om radarbeelden te bekijken

Oude plotter

Dat betekent dat ook een nieuw houtpaneel moet worden gemaakt, dus heb ik het oude paneel verwijderd en mee naar huis genomen om als mal te gebruiken voor een nieuw paneel.

spaghetti

Achter het paneel kwam een spaghetti van kabels te voorschijn. Meer dan honderd kabels waarvan een aantal keurig op kleur gemonteerd zijn op het paneel. Ik zag ook meerdere kabels met diverse kleuren kris kras door elkaar. Dat kan anders, dacht ik en begon met het uitzoeken welke kabel bij welk lampje of apparatuur hoorde.

Een wirwar van kabels in één grote spaghetti brei

Spaghetti brei

Als eerste heb ik alle lampen en apparaten die ik kon vinden op de boot aangezet en heb de schakelaars op het paneel uitgezet. Per schakelaar heb ik gekeken welke apparatuur en/of lampen aan gingen zodra ik de schakelaar op aan zette. Bij de schakelaar van de koelkast ging ook spontaan het lampje bij de kaartentafel aan. Bij de schakelaar van de VHF ging niet de marifoon aan maar de radio.

Ontrafelen

Ok…Wat nu. Stap voor stap ben ik alle afwijkende kabels nagelopen en heb ik die omgeleid naar de juiste groep zodat die aangaan wanneer de juiste (of logische) schakelaar aangezet werd. Dit klusje kostte meer dan drie hele dagen. Priegelend in een kleine ruimte, kabeltjes losmaken, weer vastmaken en soms constaterend dat het niet werkte omdat er ergens een boobytrap was gemonteerd om een extra uitdaging te geven. Continue weer logisch nadenken en terug naar de basis hoe ik het wilde hebben. Het resultaat is er dan ook. Ik heb een plastic zak met kabels over en alles werkt naar behoren. Kabels die bij elkaar horen, heb ik met kabelbandjes samengevoegd.

Ik heb hier veel van geleerd en als we onderweg een keer storing krijgen, dan weet ik waar ik moet zoeken en waar ik het kan vinden. Ook het aanleggen van de LED strips zal makkelijker zijn omdat ik nu weet waar ik de strips mee moet verbinden. Een erg nuttige exercitie. Nu nog voorkomen dat er weer een spaghetti brei ontstaat!

Zo! Kunnen we weer een klus van de lijst wegstrepen!
What’s next?